Tegen alle adviezen in
waarom ik dertig jaar lang voor Nikita koos
Nikita: de eerste bewoner van de boerderij
Sommige paarden schrijven hun eigen regels. Nikita hoort overduidelijk bij die categorie. Als een van de eerste bewoners van de boerderij, samen met Candy, stapte ze destijds de trailer af met een blik van: “Ik ben thuis.” Ze was onverschrokken; je kon haar zo meenemen naar het bos en overal met haar rijden. Ze was mijn rots in de branding tijdens dat nieuwe avontuur op de boerderij.
De schaduwkant van kracht
Het eerste jaar was een droom, totdat het noodlot toesloeg. Hoefkatrol, gevolgd door acute bronchitis. De wereld om me heen was duidelijk: "Laat haar gaan, dit wordt niets meer." Maar ik zag haar wil om te blijven en besloot niet te luisteren naar de adviezen, maar naar mijn hart.
Die kracht werd echter zwaar op de proef gesteld toen Candy overleed. De onverwoestbare Nikita was plotseling onder een hoedje te vangen. Het was hartverscheurend om te zien hoe diep het verlies van haar maatje zat; het duurde weken voordat ze weer een klein beetje opfleurde en haar eigen plek op het erf weer in durfde te nemen.
Een dame met een gebruiksaanwijzing
Nu, op haar eenendertigste, is ze de oudste bewoner van de boerderij en de moeder van mijn eigen Cheyenne. Ze is een paard van uitersten. Ze kan ontzettend narrig zijn, heeft een hartgrondige hekel aan borstelen en is doodsbang voor de dierenarts en injecties. Ze is strammer geworden en haar gebit laat haar in de steek, maar haar geest is nog altijd die van de merrie die jaren geleden besloot dat dit haar plek was.
Geen dag spijt
Iedereen raadde me aan haar in te laten slapen, maar ik heb het nooit anders willen doen. De zorg is misschien intensief en haar karakter is soms uitdagend, maar de blijdschap die ik voel als ik haar zie lopen, is onbetaalbaar. Zij koos voor de boerderij, en ik koos onvoorwaardelijk voor haar.
Eenendertig jaar trouw, karakter en liefde. Het verhaal van Nikita herinnert me eraan waarom ik doe wat ik doe: het vangen van onvervangbare momenten. Gun jij jezelf ook zo’n tastbare herinnering aan jouw maatje?
