Tussen Verwondering en Eenzaamheid
hoe ik schrijver werd
"Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg."
Deze uitspraak klinkt prachtig op een tegeltje, maar in de praktijk voelt het vaak een stuk minder comfortabel. "Mijn laptop kan erover meepraten: tijdens het schrijven van Tussen Vrouwen en Paarden, Dansen met Cheyenne en Gewoon een hond? scheelde het soms maar weinig of hij was met een flinke boog uit het raam gevlogen."
Van het Niets naar naar een eerste script
Ik ben Ellen Pitlo en mijn bedrijf heet Dieren in de Media. Naast mijn werk als paardenfotograaf, ben ik bovenal schrijver. En dat ging niet vanzelf. Ik begon vanuit het niets. Geen uitgestippeld plan, geen jarenlange opleiding, maar een drang om verhalen te vertellen.
"Ik stapte niet alleen uit mijn comfortzone, ik liet hem ver achter me. In dat onbekende niemandsland ontdekte ik de rauwe werkelijkheid van het schrijverschap."
De Eenzaamheid en de Verwondering
Schrijven is een eenzaam beroep. Urenlang zit je in je eigen bubbel, met feiten en fantasie die alleen in jouw hoofd rondwaren en emoties die je tot op het bot moet voelen om ze geloofwaardig op papier te krijgen. Er zijn momenten geweest dat de muren op me afkwamen en de zelftwijfel toesloeg. Is dit wel goed genoeg? Wie zit hierop te wachten?
Maar precies op de momenten dat ik het wilde opgeven, gebeurde er iets heel bijzonders. De eenzaamheid maakte plaats voor verwondering. Een zin die zichzelf leek te schrijven, een emotie die precies goed landde, of een inzicht over de band tussen mens en dier dat plotseling glashelder werd.
Waarom de Laptop nog heel is
Dat ik mijn laptop uiteindelijk niet uit het raam heb gegooid, is maar goed ook. Want ik heb geleerd dat die frustratie erbij hoort. Het is de weerstand die je voelt vlak voordat je iets moois creëert. Het schrijfproces is een spiegel: het confronteert je met je ongeduld, je angsten, maar ook met je kracht.
De magie begint buiten de comfortzone
Achteraf kan ik zeggen: de magie begint inderdaad waar je comfortzone eindigt. Door die sprong in het diepe te wagen, zijn er drie boeken waar ik ontzettend trots op ben. Verhalen over de diepe connectie tussen mens en dier, verhalen die verteld móésten worden.
nieuwsgierig geworden? hier vind je alles over mijn paardenboeken en voor Gewoon een Hond? klik je hier
