Verbouwen

Het is niet alleen een spreekwoord, maar ook een feit dat Keulen en Aken niet op één dag zijn gebouwd. Toch moet je  niet denken dat dat de reden is dat wij, tien jaar na datum, opnieuw de stoute schoenen hebben aangetrokken. We gaan verbouwen!

Onze doorgaans zo rustige huis, staat op zijn grondvesten te schudden!

Terwijl ik dit schrijf is de verbouw van onze bovenverdieping in volle gang. Mijn bedrijf krijgt na drie jaar een eigen kantoor. Steven, mijn man, is mijn werkzaamheden en plannenmakerij, die doorgaans de hele keuken en eetkamer in beslag nemen, meer dan zat en heeft de knoop doorgehakt. Beken kleur in je interieur gaat verhuizen, en wel naar een boven! En dat heeft meer voeten in aarde dan gedacht, niet in de laatste plaats omdat, tijdens onze eerdergenoemde renovatie, deze ruimte zo goed als in originele staat is gebleven.

Terwijl ik, in eerste instantie, onze aannemer met veel enthousiasme heb onthaald, probeer ik na slechts twee uur hakken en breken, alleen nog maar kalm te blijven. Al was het alléén maar om mijn inmiddels wanhopige Griekse adoptiehond en asielpoes gerust te stellen. Want ze hebben gelijk, het lawaai in huis is niet te harden. Onze, doorgaans zo vredige boerderij, staat op zijn grondvesten te schudden!

Na het tappen van een emmertje water veranderde onze caravan in een aquarium

Onbewust dwalen mijn gedachten af. Een decennium terug startte ons grote avontuur. Nadat we twee jaar in de toen nog vervallen boerderij hadden gewoond, was het zover. De verbouw zou beginnen. Voor die gelegenheid verhuisden we, voor negen maanden, naar een caravan.  En daar zouden we ons niet vervelen. Zo moesten we eerst een vergunning aanvragen, want kamperen op eigen terrein, zonder hiervoor te betalen, is voor de gemeente geen optie. De waterleidingen bleken lek te zijn, dus na het tappen van een emmertje water woonden we ineens in een aquarium. De ontvangst van de tv-schotel liet, door de hoge bomen, meer dan te wensen over. Dus vulden wij onze avonden met dit ding in positie te brengen, zodat we in ieder geval het nieuws konden volgen. Er moesten elektrische dekens komen omdat het toch wel klam was in onze mini-slaapkamer en ga zo nog maar even door. Maar ondanks dat het misschien lang niet altijd comfortabel was, realiseer ik me nu ineens dat in ieder geval het lawaai, grotendeels aan ons voorbij is gegaan.

Onze geliefde hond heeft weer ingecheckt, terwijl de poes vredig ligt te snurken

De afgelopen week stond in het teken van stress. Ik vond onze asielpoes meerdere malen vastgenageld onder de servieskast in de keuken. Ons hondekind had van negen tot vijf haar haren rechtovereind staan. Ze bivakkeerde soms in de douchebak, vaker in onze echtelijke sponde en was geregeld gewoon onvindbaar. Toen ik haar op een dag, na lang zoeken, uiteindelijk bibberend, terugvond in de kledingkast realiseerde ik me dat het maar goed was dat deze verbouwing slechts een week zou duren. In een vlaag van verstandsverbijstering besloot ik haar, met jas (dit gezien de temperatuur) in de auto te stoppen om zo haar stresslevel wat te laten dalen.

DSCF3931

Toen Steven uiteindelijk ook nog een, gelukkig bijna, doodsmak van de trap maakte, verlangde ik ineens bijna terug naar onze, niet altijd even geliefde, caravan. Een geluk bij een ongeluk is dat aan alles een einde komt. De werklui hebben inmiddels ons pand verlaten en onze overspannen hond heeft opnieuw ingecheckt. De poes ligt weer vredig te snurken. Ik kijk om me heen en zie dat deze verbouwing niet alleen figuurlijk en gevoelsmatig veel stof heeft doen opwaaien, maar ook letterlijk. Mij rest dan ook niets anders dan de boel te gaan poetsen, om vervolgens van mijn nieuwe onderkomen een paradijs te maken, per slot van rekening was het daar allemaal om begonnen.

_MG_1597

 

 

Reactie's

Comments are closed.